تا می‌توانی خوش برقص به ساز زندگی

این مطلب دراین تاریخ ارسال شده است یکشنبه, 20 مارس, 2011 در ساعت 12:00 ق.ظ

“Whatever you do in life will be insignificant, but it’s very important that you do it. Because nobody else will. Like when someone comes into your life and half of you says you’re nowhere near ready, but the other half says: make her yours forever.”

نوشته بالا که بخش اولش از گفته‌های گاندی است، بدون تردید یکی از نقاط اوج مونولوگ‌های فیلم Remember Me بود. فیلمی خوش ساخت و ساده که به زیبایی توانسته روایتی متفاوت از حکایتی آشنا و تکراری را به نمایش بگذارد. هدفم از نوشتن این پست بعنوان آخرین پست سال ۱۳۸۹، گفتن از این فیلم و جاذبه‌های بصری آن نیست. دلم می‌خواست تاثیری که از این فیلم با خودم به سال ۱۳۹۰ خواهم برد را ابراز کنم:

مهم نیست کجای دنیا ایستاده‌ای، مهم نیست در حال انجام چه کاری هستی. مهم نیست نقشی که بازی می‌کنی چقدر کوچک و بی‌اهمیت باشد. مهم آن است که نقش‌ات را خوب بازی کنی، چون هیچ کس غیر از تو، آن نقش را آنطور که برای تو طراحی‌شده‌است بازی نخواهد کرد. مهم نیست نتیجه چه باشد، مهم این است که مسیر را با لذت بپیمایی، تاثیر بگذاری و تاثیر بپذیری و نتیجه را هر چه که هست بعنوان هدیه به کائنات تقدیم کنی. اجازه بدهی تا در این دریای انرژی، همچون موجی غوطه‌ور باشی و با هر آنچه پیش می‌آید درآمیزی و برقصی که هیچ چیز در این دنیا تصادفی نیست.

در آستانه سال جدید، بیایید با هم به استقبال بهار برویم و آرزو کنیم صلح و آرامش را و با تولد طبیعت دوباره زاده شویم. باشد که سهم همه ما از دنیا چیزی جز عشق، امید، سلامت، شادی و موفقیت نباشد.

سال نو مبارک

🙂



یک نظر لـ تا می‌توانی خوش برقص به ساز زندگی

  1. آرزو توسط:

    3 آوریل, 2011 در ساعت 9:46 ق.ظ

    زیبا بود. سال نو البته با تاخیر زیاد فرخنده و خجسته!

Leave a comment