بایگانی بهمن, ۱۳۹۰

دوستت‌ دارم‌ها

جمعه, ۲۸ بهمن, ۱۳۹۰

[توی هیاهوی ایمیل‌ها و نوشته‌های مختلف این روزها در مورد تقابل روز ولنتاین و نسخه کهن ایرانی‌اش یعنی «سپندارمذدگان» دنبال یه حرف تازه می‌گشتم. حرفی که از دل بر بیاد و به دل بنشینه.... حاصل این جستجو شد پست «دوستت دارم‌ها» ]


هر وقت یه سئوال به ظاهر فلسفی توی ذهنم میاد یه تفعلی می‌زنم به شاهکار دو سنت اگزوپری. این بار هم وقتی ماجرا رو از زبون شازده کوچولو خوندم و شنیدم، حال و هوای دلزدگی تکرار از وجودم رخت بربست.

 

اگر داستان بهانه‌های کوچک برای شادی‌‌های جمعی رو بذاریم کنار، جشن مهر برای هر کدوم از ما اون لحظه‌ایه که حس می‌کنیم تنها نیستیم. اون لحظه‌ای که نگرانی‌ها و دلتنگی‌هامون در سایه حضور و آغوش مهرورز کسی آرام می‌گیره. اونجا که می‌دونیم اگر برای هزارمین بار زمین خورده باشیم، کسی هست که روی شونه‌هامون بزنه و بهمون اطمینان بده که توان بلندشدن دوباره رو داریم. اونجا که دلمون به دیدن روی کسی دلخوش می‌کنه، هر قدر دور، هر قدر دیر. اونجا که حتی در سکوت، از بودن کنار کسی شاد هستیم. اونجا که وقتی بزرگترین خطای دنیا رو کردیم، کسی هست که توی چشم‌‌هامون خیره بشه و یادآوری کنه که خطا سهم انسان بودن ماست. اونجا که کسی آرزوها‌مون رو می‌شنوه و اونقدر به امیدهامون پر و بال می‌ده که حتی با بال‌‌های کوتاه هم بلند می‌پریم. اونجا که می‌بینیم خود خود یه آدمی توی غوغای روابط پیچیده انسان امروز، برای ما یگانه است. به زبان ساده شازده کوچولو، هر روز که حس کردیم اهلی شدیم، اون روز فرصت جشن مهر ماست. اینجوری دیگه تاریخ اون روز چه اهمیتی داره. ۱۴ فوریه باشه یا ۲۹ بهمن یا …. اگر داستان رو اینجوری ببینیم دیگه هیچ رسم و رسومی هم بر نمی‌‌داره و جشن هر دو نفر رنگ و بوی فرهنگ رابطه‌شون رو می‌گیره. باری کوتاه سخن اینکه در نگاهی متفاوت شاید بتوان گفت که برای دوستی و مهرورزی نیاز به هیچ مناسبت و بهانه‌ای نیست ….

سقفی اندازه عشق من و تو ….

یکشنبه, ۲ بهمن, ۱۳۹۰

[توی روزها و شب‌های زمستانی اگر نگاهی به عابران خیابان‌ها بیندازیم، متوجه خواهیم شد که همگی برای رسیدن به منزل یا محل سرپوشیده، خوردن نوشیدنی یا غذای گرم و آرمیدن کنار شعله بخاری یا گرمای شومینه با عجله در رفت و آمد هستند. زمستان فصل سرمای طبیعت و گرمای فضای خانه است. این پست رو به یاد بخشی از طبیعت می‌نویسم که توی همین روزهای سرد، بی‌سرپناه برای یافتن شانس زندگی زیر انبوه برف و یخ مبارزه می‌کنند. حیوانات و پرندگانی که تو فکر یک سقفند .... ]


به باور خیلی از ما انسان‌‌ها، حیوانات و پرندگان به واسطه ساختار بدنی، رفتاری و فیزیولوژیکی بصورت طبیعی می‌توانند خود را از سرمای زمستان محافظت کنند. درست است که کوچ گروهی پرندگان به نقاط گرمسیر و رفتن به خواب زمستانی نوعی مکانیزم دفاعی است که برخی از حیوانات برای گذراندن فصل برودت اتخاذ می‌کنند، اما یادمان باشد که بخش عمده‌ای از حیوانات و پرندگان در محل سکونت خود باقی می‌مانند و تلاش می‌کنند تا خود را با شرایط مطابقت دهند، درست مثل ما انسان‌‌ها. این دسته برای مبارزه با مرگ در فصل زمستان برای خود غذا ذخیره می‌کنند، سرپناه می‌سازند، عادات غذایی خود را تغییر می‌دهند و یا دسته‌ای که خوشبخت‌تر هستند پرهای ضخیم‌تری درمی‌آورند و به این ترتیب خود را برای استقبال از زمستان آماده می‌کنند. در این بین نقش انسان بعنوان یکی از تاثیرگذارترین عناصر طبیعت را نمی‌توان نادیده گرفت. برای همزیستی مسالمت‌آمیز در طبیعت می‌توانیم چند ماه از سال، سهمی از توجه خود را به این بخش ناتوان طبیعت بسپاریم و به این ترتیب هر کدام از ما سرپناهی شویم از عشق و گرمای وجودمان را با آنها تقسیم کنیم. کارهای کوچک و تاثیر گذار زیادی از دست تک تک ما برمی‌آید که من در این پست به برخی از آنها اشاره می‌کنم و از تمام خوانندگان بلاگ هم تقاضا می‌کنم چنانچه روش دیگری را بصورت فردی تجربه کرده‌اند با دیگران سهیم شوند.

۱. حیوانان را به داخل خانه یا یک مکان سرپوشیده ببرید: در روزهای برفی و بارانی و یا سرما و یخ‌بندان‌های طولانی اگر به سگ، گربه و یا پرنده‌ای برخورد کردید که از سرما، بی‌جان بر روی زمین افتاده، می‌توانید بصورت موقت و تنها برای چند روز از این مهمان کوچک در خانه یا محل سرپوشیده‌ای نگهداری کنید و پس از مساعد شدن شرایط جوی دوباره آن را به طبیعت بازگردانید.

۲. سهم غذایی حیوانات را افزایش دهید: اگر حیوان خانگی دارید و یا برای پرندگان و حیوانات اطراف محل سکونت خود غذا می‌گذارید، در روزهای سرد سهم غذایی بیشتری را به آنها اختصاص دهید. با بالارفتن ذخیره غذایی در بدن، حیوانات می‌توانند با سوزاندن کالری بیشتر از خود در مقابل سرما محافظت کنند.

۳. دست‌ها، ‌پاها و شکم حیوانات را تمیز کنید: چنانچه حیوانی را به داخل خانه آوردید و یا پس از بازگشت حیوان خانگی خودتان از فضای بیرون خانه، بلافاصله با پارچه‌ای گرم و مرطوب، کف دست و پاها و روی شکم حیوان را تمیز کنید. در این فصل سطح زمین پوشیده از نمک و ضدیخ‌های شیمیایی است که با توجه به عادت لیسیدن دست و پا و شکم توسط حیوانات، موجب بیماری آنها خواهد شد.

۴. آبخوری طبیعی ایجاد کنید: با توجه به اینکه آب‌های موجود در سرمای شدید یخ می‌زنند در گوشه و کنار محل زندگی خود ظرف‌‌های کوچک آب قرار دهید و یا روزانه هر کجا که چشمتان به آب یخ زده افتاد با ضربات یک جسم نوک تیز مثل کلید و … سطح روی یخ را بشکنید تا حیوانات و پرندگان بتوانند به آن دسترسی پیدا کنند.

۵. مقداری غذا برای حیوانات و پرندگان همراه داشته باشید: بعد از هر وعده غذایی، باقی‌مانده غذای خود را مثل خورده‌های نان، تکه‌‌های گوشت و دانه‌‌های برنج را داخل کیسه‌ای ریخته و آن را هنگام خروج از منزل همراه خود ببرید. در طی روز حتماً به فضای برای خرج آن برخورد خواهید کرد! حتی می‌توانید غذای خشک سگ و گربه را داخل کیسه کوچکی با خود حمل کنید. این غذاها نه تنها مورد علاقه سگ و گربه‌‌هاست بلکه بین کبوتران، گنجشک‌ها و حتی اردک‌ها نیز طرفدار زیادی دارند. برای تغذیه سگ و گربه با این نوع غذاها-که در ایران قیمت کمی هم ندارند!- می‌بایست با توجه به نوع، آن را در یک مایع مانند آب یا شیر مخلوط کنید که کار کمی سخت‌تری خواهد بود چون مجبور خواهید شد غذا را داخل بطری کوچکی از شیر یا آب حل نموده و آن را با خود حمل کنید.

در پایان دلم می‌خواهد به این نکته اشاره کنم که مطمئناً بسیاری از خوانندگان این پست بیش از من به فکر حیوانات هستند. هدفم تنها این بود تا از این طریق، یادآور کوچکی باشم بر این حقیقت که سهم ما انسان‌ها از زندگی بیش از سهم هیچ موجود دیگری در طبیعت نیست. کوتاه اینکه یادمان باشد کاری نکنیم که به قانون زمین بربخورد….